IoT pozwala na transformację budynku z „pasywnej bryły” w „aktywny system” reagujący na potrzeby ludzi. Zgodnie z myślą Kęska, ostatecznym celem stosowania tych inteligentnych technologii jest rozwiązywanie problemów społecznych i środowiskowych, co bezpośrednio przekłada się na poprawę jakości życia mieszkańców, a nie tylko na wskaźniki ekonomiczne. „Wykorzystanie technologii smart w celu rozwiązywania problemów społecznych, gospodarczych i środowiskowych powoduje rozwój gospodarczy i przyczynia się do podnoszenia jakości życia.” ¹⁾

Analiza technologii IoT w kontekście zarządzania budynkami (BMS) prowadzi do następujących konkluzji:

• Integracja jako klucz do sukcesu: Największą wartość dodaną w inteligentnych budynkach generuje nie sama obecność czujników, lecz ich wzajemna integracja. Dopiero wymiana danych między systemem oświetlenia, klimatyzacji i kontroli dostępu pozwala na rzeczywistą optymalizację kosztów i komfortu.
• Konieczność standaryzacji: Fragmentacja standardów komunikacyjnych (BACnet, ZigBee, MQTT) pozostaje największą barierą technologiczną. Przyszłość branży zależy od upowszechnienia otwartych protokołów, które wyeliminują problem uzależnienia od jednego dostawcy (vendor lock-in). Choć protokół Matter daje nadzieję na poprawę.
• Bezpieczeństwo priorytetem: Wraz ze wzrostem liczby punktów końcowych (sensorów) w sieci budynkowej, drastycznie rośnie „powierzchnia ataku” dla cyberprzestępców. Bezpieczeństwo systemów IoT musi być projektowane na etapie architektury (security by design), a nie dodawane jako opcjonalny moduł.

Moim zdaniem, technologia IoT w zarządzaniu budynkami znajduje się obecnie w punkcie zwrotnym. Przestaje być ona luksusem, a staje się standardem operacyjnym wymuszonym przez rosnące ceny energii i regulacje środowiskowe (np. dyrektywy unijne dotyczące efektywności energetycznej). Przechodzimy do fazy „autonomii budynkowej”, gdzie rola człowieka ogranicza się do nadzoru nad algorytmami AI, które samodzielnie uczą się nawyków użytkowników. Kluczowym trendem przyszłości będzie połączenie IoT ze sztuczną inteligencją (AIoT).

Budynki nie będą tylko zbierać danych, ale autonomicznie podejmować decyzje o przesunięciach energetycznych, co pozwoli na tworzenie tzw. budynków zeroenergetycznych. Uważam, że standardem stanie się wykorzystanie tzw. Digital Twins (cyfrowych bliźniaków) dla każdego większego obiektu komercyjnego. Pozwoli to nie tylko na lepsze zarządzanie bieżące, ale także na testowanie scenariuszy kryzysowych (np. ewakuacji czy awarii sieci energetycznej) w środowisku wirtualnym przed ich wystąpieniem w rzeczywistości.

Przyszłość tego trendu wykracza jednak poza pojedyncze obiekty. Budynki te staną się podstawowymi komórkami „Inteligentnych Społeczności” (Smart Communities), gdzie wymiana danych o energii będzie zachodzić nie tylko wewnątrz jednego budynku, ale pomiędzy całym kompleksem miejskim, tworząc zrównoważone ekosystemy energetyczne. Największy potencjał widzę w rozwiązaniach proekologicznych. W obliczu rosnących cen energii i restrykcyjnych norm emisji CO2 (np. unijne dyrektywy EPBD), systemy IoT przestają Moja ocena jest jednoznacznie pozytywna: mimo wysokich kosztów wejścia i wyzwań związanych z prywatnością danych, zysk społeczny i środowiskowy wynikający z inteligentnego zarządzania budynkami jest bezdyskusyjny.